80 years of partnerships

PARTNERSHIP

Benno: Hoe zou jij onze partnership omschrijven?

Yves: Loyaal. Voor ons beiden is loyaliteit ontzettend belangrijk. Daarnaast hechten we veel waarde aan kwaliteit. Fouten maken mag, maar liever niet te vaak.

Benno: En zeker niet twee keer dezelfde.

Yves: Nee, dat absoluut niet. Gelukkig vinden wij dat we elkaar daarop mogen aanspreken, zonder filter. Vroeger kwam dat vooral vanuit GASSAN. Jij was verder dan ik, logisch ook, gezien het leeftijdsverschil. Inmiddels is daar meer balans in gekomen. Onze partnership draait om blind vertrouwen. Als je samen nieuwe avonturen aan wilt gaan, moet je dat gewoon doen. Je weet toch nooit wat de uitkomst zal zijn.

Benno: Precies.

Yves: We geloven ook allebei in een top-downstructuur. De CEO is eindverantwoordelijk. Ik zeg wat ik vind, en dat werkt. GASSAN is top-down, maar wel met een familiegevoel, net als bij ons. Die gedeelde waarden vormen de basis van onze samenwerking.

Benno: Dat is echt zo. Ik zou het liefst niet eens een contract tekenen, maar dat kan in deze tijd niet meer. We geven elkaar een hand en daarna gaan we ervoor. Zeker in de diamanthandel was dat vroeger zo. Dan gaf je elkaar mazzal en dan wenste je elkaar geluk en werd er verder nooit een contract getekend.

Yves: Zo denk ik er ook over. Helaas kan dat tegenwoordig bijna niet meer. Maar wij zouden het nog wel kunnen.

MASTERS EXPO

Yves: Ik weet nog de eerste keer dat ik hier zat, hier in deze kamer. Weet jij nog wanneer dat was?

Benno: Dat was meer dan 25 jaar geleden.

Yves: Toen zei jij: Ik geloof niet in adverteren. Dat heb jij letterlijk gezegd.

Benno: Klopt.

Yves: Ik dacht: als je het niet probeert, weet je het nooit. Jij was trouwens een van de weinigen die de naam Miljonair meteen begreep. Daar waren er niet veel van.

Benno: Ik vond het een fantastische naam. Nog steeds.

Yves: Maar dat kan nu niet meer. Toen ik in 2002 de Miljonair Fair organiseerde, twijfelde jij ook, net als bij adverteren. Tijdens de eerste beurs, in de passagiersterminal op Schiphol, deed je bescheiden mee met een stand van 36 vierkante meter. Andere partijen pakten groots uit en je zag dat het werkte. En toen kwam jouw kracht, die ik zo waardeer: voor de volgende editie in de RAI zei jij: “Ik wil 500 vierkante meter en exclusiviteit in hal 12.”

ELIZABETH HURLEY

Yves: Elizabeth Hurley opende in 2005 de beurs in de RAI, toen nog de Miljonair Fair. Zij was mijn favoriet.

Benno: Ja, echt Champions League. Om het maar even naar voetbal termen te vertalen.

Yves: Ze was echt leuk. Ik vroeg haar: “Wil je de beurs openen?” Zij zei: "Als jij zorgt dat mijn man een mooi diamanten sieraad koopt, doe ik alles voor je." Op een gegeven moment liepen we op de beurs en toen pakte ik haar hand en dat was zo fantastisch. Gelukkig vond mijn vrouw Tamara dat gewoon leuk. Ik weet niet of ik het leuk zou vinden als zij zo met Hugh Grant zou lopen...

OM DE TAFEL

Benno: Als de MASTERS EXPO achter de rug is, gaan we hier evalueren. Daarna maken we de contracten voor het nieuwe jaar. Vanuit GASSAN schuiven er vaak meerdere mensen aan. Meer dan bij jou.

Yves: Ik kom meestal alleen.

Benno: Wij praten, maar niemand begrijpt daar eigenlijk iets van...

Yves: Klopt. Het gaat natuurlijk wel om serieuze bedragen en jij doet altijd hetzelfde. Jij gaat achter je bureau staan en vervolgens ga je op je ouderwetse rekenmachine getallen intikken. Dan kom je weer aan deze tafel zitten en dan zeg jij wat je redelijk vindt en daar heb ik mij dan meestal aan te conformeren. Wat zit je eigenlijk te tikken in dat rekenmachientje van je?

Benno: Wat ik denk dat goed is voor beide partijen.

Yves: Soms moeten we twaalf onderdelen bespreken maar niemand snapt ons, dus zijn we genoodzaakt het op papier te zetten.

Benno: Buitenstanders proberen onze relatie te begrijpen maar uiteindelijk lukt dat niet. Niemand begrijpt hoe wij dit met elkaar doen. Maar wij begrijpen elkaar tot achter de komma. Het allerbelangrijkste is dat we elkaar vertrouwen en daarnaast willen we er beide aan verdienen.

Yves: Je moet niet ‘slim’ willen zijn in een deal.

Benno: Daar geloof ik ook niet in.

Yves: Als je geen empathisch vermogen hebt, gaat het altijd fout. Zeker in een samenwerking van tientallen jaren moet je elkaar begrijpen.

Benno: Samen hoogwaardig werken betekent ook ruimte geven voor hoogwaardig functioneren.

VOETBAL,VOETBAL EN NOG EENS VOETBAL

Yves: We hebben een voordeel en dat is dat we dezelfde privé hobby's hebben, namelijk: voetbal, voetbal en nog eens voetbal. We staan alleen niet achter dezelfde club. Ik begrijp heel veel van Benno, maar elk mens heeft recht op een afwijking.

Benno: Gelukkig is het geen afwijking. Als je het over loyaliteit hebt, moet ik zeggen dat een Feyenoorder loyaler is dan een Ajacied. De charme van Ajax is natuurlijk een andere dan bij Feyenoord. Als ik even bij Ajax-Sparta zit en Sparta maakt een goal vlak voor tijd dan zit ik opeens nog maar met de helft van de mensen, want de rest is al weg.

Yves: Dat is niet waar, want ik was erbij. Er gingen inderdaad mensen weg, maar dat is hooguit 2% van de 50.000. Dat zijn er 1.000. En die 2% is áltijd het probleem, in elk vraagstuk: in het stadion, op straat, in de politiek, noem maar op.

Benno: Wat is je favoriete voetbalherinnering?

Yves: Een van de gelukkigste momenten uit mijn leven was in mei 1995, toen Ajax de Champions League-finale won. Die euforie, dat gevoel, dat kun je niet uitleggen. Hetzelfde gevoel had ik bij Real Madrid – Ajax in 2019. In plaats van naar Madrid te gaan, ging ik met mijn zoons Yossi en Lior eten bij Aan de Poel in Amstelveen. Ik wilde het niet jinxen, maar voelde: we gaan winnen. Ze wonnen inderdaad met 4-1 en op een manier dat zelfs de fans van Real Madrid voor ons klapte. Dat was echt puur geluk. En dat dan kunnen delen met mijn zoons... dat is het mooiste wat er is.

Benno: Dat snap ik.

Yves: Nu ik hier over praat, wil ik wel zeggen dat het wel een moment van teleurstelling is in onze relatie. In de periode van 2019 was Ajax zo geweldig. Maar je belde mij niet om mij te feliciteren met hun fantastische spel.

Benno: Het zou zomaar kunnen dat dat bewust was.

Yves: Ik ben dus wel voor Feyenoord als ze Europees spelen. Dan vind ik het leuk als Feyenoord wint, daar kan ik zelfs van genieten. Maar jij kan dat niet opbrengen als Ajax Juventus wegtikt. Dat is echt een afwijking.

Benno: Dat mag jij zeggen.

Vriendschap
Yves: We praten over voetbal, maar ook over het leven. Roddels, relaties, noem maar op.

Benno: Wij hebben een ongekende vriendschap en daar geloof ik ook in. Ik geloof in vriendschap, elkaar vertrouwen, niet allemaal van die ingewikkelde dingen. Wat ik waardeer in jou is je ongekende creativiteit. In de periode dat het bij ons beiden wat minder ging, want dat hoort ook bij ondernemen, moet je jezelf niet verloochenen. En jij bent daar een voorbeeld in. Dat is veel belangrijker dan een euro meer of minder.

Yves: Vriendschap ontstaat nooit in goede tijden. Als het goed gaat heb je heel veel vrienden. Maar vriendschap wordt juist getest als het slecht gaat en dat hebben wij beiden meegemaakt. Dan steun je elkaar, niet omdat je elkaar nodig hebt, maar omdat dat vriendschap ís.

Benno: For better or for worse.

Yves: Precies. Dat is DNA. Wij hebben vergelijkbaar DNA. In hoe we denken, hoe we in het leven staan. Dat is uniek en dat koester ik.

Benno: We lijken op elkaar, maar jij bent een slag creatiever dan dat ik ben.

Yves: Jij bent meer bestuurder. Ik ben ideeënman. Ik zie iets en wil het meteen doen.

Benno: Zoals die podcast. Wij discussiëren daar weleens over.

Yves: Jij snapt die niet.

Benno: Er komen best positieve dingen uit een podcast, maar ik begrijp er geen moer van.

Yves: Wat begrijp je niet?

Benno: Dat er zóveel podcasts zijn…

Yves: Maakt toch niet uit? Er zijn ook heel veel auto’s.

Benno: Ik ben atechnisch.  Ik heb zelfs nog een papieren agenda en ik bekijk de voetbalstanden nog steeds via Teletekst: 819. Modern, hè? Maar ik vind dat heerlijk.

Yves: Je twijfelt vaak eerst, maar daarna kun je het omarmen. En dat is goed. Iemand moet ook voorzichtig zijn.

BOODSCHAPPEN

Yves: Op zaterdag bellen we vaak over boodschappen. Waar je brood haalt, naar welke slager je gaat. Jij hebt je favoriete adressen, en ik ook.

Benno: Ik ga naar drie verschillende bakkers.

Yves: Ik rijd speciaal om voor mijn zalm in de Beethovenstraat. Groente haal ik bij een specifieke groenteman, en brood het liefst bij Le Fournil.

Benno: De Groentejuwelier heeft fantastische groenten, maar de sapjes zijn het lekkerst bij Vork in de Maasstraat.

Yves: Ik wil ook precies de juiste ossenworst, pekelvlees en filet americain. En voor appelgebak ga ik naar Kuyt. Tamara snapt dat niet.

FAMILLIE

Yves: Samenwerken met familie is geen vanzelfsprekend voordeel, maar eerder een wens. Het moet op een natuurlijke manier gaan. Je moet het willen, niet omdat het moet. Voor mij is familie het allerbelangrijkst. Volgens mij zit jij precies zo in elkaar. Als ik met jou naar Feyenoord-Ajax ben geweest en we rijden terug naar Amsterdam, dan bel je Kitty zes keer om te vertellen wat er allemaal is gebeurd. En eerlijk, dat doe ik dus ook. Als ik een deal sluit, is Tamara de eerste die ik bel. Succes moet je vieren. Niet overdrijven, gewoon hard werken, maar wél samen genieten. Geluk delen is mooi.

Benno: Heel herkenbaar. Hoe gaat het met je zoons?

Yves: Yossie is operationeel verantwoordelijk binnen ons bedrijf. Hij is anders dan ik: technisch ingesteld, terwijl ik meer outgoing ben. We kunnen fantastisch samenwerken, maar ik zet hem niet meteen in de spits. Alles op z’n tijd. Lior is 26 en studeert bouwkunde. Dit is zijn derde of vierde studie. De andere heeft hij niet afgemaakt, maar deze doet hij fantastisch. Hij is een snelle denker, zonder angst, maar hij moet nog groeien in het leven. Hij moet vooral zelf kiezen wat hij wil doen in het leven.

Benno: Wat wil je ze vooral meegeven?

Yves: Hard werken en de waarde van geld begrijpen. Ik vind het vreselijk dat contant geld verdwijnt. Kinderen snappen de waarde van geld daardoor minder goed. Ik reken trouwens nog alles om naar guldens: 2,2037.

Benno: Dat doe ik ook nog steeds.

Yves: Een kopje koffie van €8,50 is 20 gulden! Dat slaat nergens op. Ik heb geleerd dat je van een dubbeltje een kwartje moet maken. Je moet geld verdienen. Het is geen doel, maar vooraard. Ik denk dat wij daar hetzelfde in staan. Je bent altijd open over winsten tegenover mij.

Benno: Ik ben niet zo ‘money driven’. Het interesseert mij ook helemaal geen moer.

Yves: Mij ook niet. Jij bent helemaal niet money-driven.

Benno: Ik vind ook: degene met wie ik zakendoe, moet er ook beter van worden. Anders schiet het niet op. Dat is ook het verschil tussen een familiebedrijf en een beursgenoteerd bedrijf. Wij denken op lange termijn.

Yves: Daarom moet Ajax van de beurs.

Benno: Daar heb je helemaal gelijk in. Ze hadden daar ook nooit op moeten gaan. Ze hebben daar niets te zoeken.

BURGEMEESTER

Yves: De stad, dat doe je met elkaar.

Benno: Wat je nu zegt is essentieel. Ik probeer al jaren de burgemeester naar MASTERS EXPO te krijgen. Ik vind dat ze daar niet terughoudend in zou moeten zijn. Zo’n event levert de stad zoveel op: taxichauffeurs, hotels, horeca... Daarom was ik blij dat de wethouder van Economische Zaken er vorig jaar wél was.

Benno: Waarom zou de burgemeester van Amsterdam niet naar MASTERS EXPO komen? Daar komen 60.000 mensen naartoe…

Yves: 40…

Benno: Laten we het op 50.000 houden, dan zitten we er keurig tussenin. Als er 50.000 mensen belangstelling hebben voor zo'n event, dan moet de burgemeester toch ook even langskomen?

Yves: Dat geeft het signaal af... Dat betekent dat ze het niet belangrijk vindt.

Benno: Ik vind gewoon dat ze het een keer zou moeten meemaken.

Yves: Als je op zo’n manier denkt, dan gaan wij als stad daar uiteindelijk aan ten onder. Want de stad is van ons allemaal en we doen het met z’n allen. We kunnen elkaar ook helpen.  Ja, er is competitie, ja, er zijn meningsverschillen, maar als je een burgemeester hebt die niet neutraal is, want daar gaat het om, dan ga je een foute route bewandelen.

Benno: Dat met z’n allen, geldt heel nadrukkelijk ook voor de MASTERS. De toegang moet goed zijn, het eten en drinken verzorgd, de toiletten schoon. Op de MASTERS ben jij de burgemeester.

Yves: En jij de wethouder.

Benno: Ik ben de stoepier. Een soort propper, iemand die voor een bar staat om mensen naar binnen te halen.

Yves: Jij bent de beste stoepier van Nederland. Je haalt iedereen binnen en zet ze aan de GASSAN-tafeltjes. Die zijn altijd erg gewild. Samen hebben we het vaak over die tafeltjes, soms hebben we daar ook discussies over.  

Benno: Ik heb liever minder tafels en dat het lekker vol zit.

Yves: Ik wil juist iets meer tafels.

Benno: Zo gaat het altijd. Jij en ik praten over van alles, maar aan het einde van de dag ouwehoeren we dus ook over tafeltjes. Dat is onze manier van zaken doen.

SLOTGEDACHTE

Yves: Jij vertelt wat je meemaakt, ik geef er meteen mijn mening over. Jij laat ruimte voor conclusies, ik trek ze graag.

Benno: En dat werkt.

Yves: Bij GASSAN is alles een reis. Klanten voelen zich gezien. Dat vind ik mooi aan onze samenwerking: we helpen elkaar en streven er altijd naar beter te worden. Dat zit in onze mentaliteit. En daarmee komen we weer terug bij het begin: loyaliteit. Je kunt altijd ergens een betere